Degaje kasabası kanunsuzların kanun dağıttığı kirli bir kasabaydı. Kasaba da sokaktayken kimse güvende olmaz, geceleri ise tam bir kabusa dönüşürdü. Kasabanın en büyük karabasanı ise Selnur Bacı'ydı. Hatta öyle ki ismi bile anılması hoş karşılanmazdı. Bazı geceler gizemlice kasaba meydanında gözleme yapardı. Gözleme kokusu alanlar meydana koşar o da orda onları öldürürdü.
Ağustosun son perşembe gecesinde yine ortalığı gözleme kokusu sarmıştı. Bu köy için yine katliam demekti. Ama bu gecenin kaderi diğer gecelerden farklı olacaktı. Çünkü bütün en aşağılık pislikleri hapse tıkan Namus Pepe Antenkafa gözünü Selnur Bacı'ya dikmişti. Bu gece artık bu iş bitmeliydi. Namus belinde silahı üstünde paltosuyla hafif dumanlı köy meydanına gelmişti. Az ileride şalvarıyla hamur açan Selnur'u gördü. Onun gibi usta bir ajanı bile terleticek bir deneyimdi bu. Yavaşça yaklaştı ve :'' Kolay gelsin bacım, ne kadar gözlemeler?'' Selnur kafasını hamurdan kaldırmasıyla Namus çok korktu. Selnur'un suratında gözleri yoktu suratının tamamı da rujla boyanmıştı. Bir anda herşeyi bırakıp deli gibi kaçmak istedi ama yapamazdı. Selnur sorusunu duymaza gelmiş gibi :''Adın ne senin yakışıklım?'' Namus ismini söyledi. Bu isim şehrin haydutları arasında kabus gibi yayılmıştı. Fakat Selnur Bacı her manyağa benzemezdi. O tanımaz , tanınırdı.
bir gözlemeyi uzatıp ''Ye bakıyım, bu benden olsun. '' Namus gözlemeyi reddetti. Buna sinirlenen Selnur Bacı ''Ye ulann!!!'' diye haykırdı. Panik halinde bir parça ısıran Namus öldü. Selnur Bacı o geceden sonra bir daha hiç gözleme yapmadı. İnsanlar ölüp duruyordu. Demek ki gözlemelerim güzel değil diye düşündü.
Son
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder