Selnur Bacı Terörü

                                                               Selnur Bacı Terörü
       Degaje kasabası kanunsuzların kanun dağıttığı kirli bir kasabaydı. Kasaba da sokaktayken kimse güvende olmaz, geceleri ise tam bir kabusa dönüşürdü. Kasabanın en büyük karabasanı ise Selnur Bacı'ydı. Hatta öyle ki ismi bile anılması hoş karşılanmazdı. Bazı geceler  gizemlice kasaba meydanında gözleme yapardı. Gözleme kokusu alanlar meydana koşar o da orda onları öldürürdü.
        Ağustosun son perşembe gecesinde yine ortalığı gözleme kokusu sarmıştı. Bu köy için yine katliam demekti. Ama bu gecenin kaderi diğer gecelerden farklı olacaktı. Çünkü bütün en aşağılık pislikleri hapse tıkan Namus Pepe Antenkafa gözünü Selnur Bacı'ya dikmişti. Bu gece artık bu iş bitmeliydi. Namus belinde silahı üstünde paltosuyla hafif dumanlı köy meydanına gelmişti. Az ileride şalvarıyla hamur açan Selnur'u gördü. Onun gibi usta bir ajanı bile terleticek bir deneyimdi bu. Yavaşça yaklaştı ve :'' Kolay gelsin bacım, ne kadar gözlemeler?'' Selnur kafasını hamurdan kaldırmasıyla Namus çok korktu. Selnur'un suratında gözleri yoktu suratının tamamı da rujla boyanmıştı. Bir anda herşeyi bırakıp deli gibi kaçmak istedi ama yapamazdı. Selnur sorusunu duymaza gelmiş gibi :''Adın ne senin yakışıklım?'' Namus ismini söyledi. Bu isim şehrin haydutları arasında kabus gibi yayılmıştı. Fakat Selnur Bacı her manyağa benzemezdi. O tanımaz , tanınırdı.
bir gözlemeyi uzatıp ''Ye bakıyım, bu benden olsun. '' Namus gözlemeyi reddetti. Buna sinirlenen Selnur Bacı ''Ye ulann!!!'' diye haykırdı. Panik halinde bir parça ısıran Namus öldü. Selnur Bacı o geceden sonra bir daha hiç gözleme yapmadı. İnsanlar ölüp duruyordu. Demek ki gözlemelerim  güzel değil diye düşündü.
                                                                 
                                                                      Son

Pastane ve Galeta

                                                   
                                                             Pastane ve Galeta
       Pastane her zamanki pazar coşkusundan fazlasını yaşıyordu.Pazar, arkasından gelen bayram tatiliyle bağlanıyordu. Bu da harika bir fırsattı. pastanedeki yiyecekler neşe içinde oynuyor,müsabaklar düzenleniyor, şarkılar söyleniyordu. Fakat bazıları hiç mutlu değildi. Çünkü bu eğlenceler sadece şekerli yiyecekler içindi. Şekerli olmayanlar ise paslı raflarda beklemek zorundaydı. Pastalar, çörekler, tatlılar ise bütün güzel raflara yayılmış tatili kutluyorlardı.Bu hiç de adil değildi. Bunun Galeta da farkındaydı.

         Galeta bu şekilde aşağılanmaktan bıkmıştı. Daha fazla aşağıda kalmak istemiyordu. Cesaretini toplayıp paslı raftan tezgaha çıktı. Herkes çok eğleniyordu. Neşe içinde kalabalıkta koşturmaya başladı. Fakat bir terslik vardı. Ortam sessizleşmeye başladı. Mozaik pastalardan biri :'' İnanamıyorum , aşşağıılık bi galeta tezgaha çıkmış.'' Şimdi herkes Galeta'ya bakıyordu, çok korkmuştu. Hatta korkudan yere kırıntılarını döküyordu.Birkaç ekler gülüşerek Galeta'nın etrafını sarıp sataşmaya başlamasıyla Galeta iyice çaresiz kalmıştı. Olup biteni ise paslı raftan unlu mamüller korkuyla izliyordu. Eklerler Galeta'yı birbirlerine doğru ittirip yumruklamaya başladılar. Doğum günü pastaları ise mumlarını üstüne tutuyordu. Dayaktan kendinden geçtikten sonra Limonlu kek:''Onu Yüce Toz Şeker Kavanozu'na götürelim. Ne yapılacağını en iyi o karar verir.'' Şekerli yiyecekler coşkulu bir çığlıkla Galeta'yı alıp kavanoza götürdüler.
      Bu arada unlu mamuller katında ortalık çalkalanıyordu. Bu olay bir çoğu için artık son damlaydı. En nüfuslu olan simitler aralarında örgütlenmiş, bir savaşa hazırlanıyordu. Diğer unlu mamuller biraz korksa da ekmeklerden de destek geldi. Ellerine çatak, bıçakları alıp şekerlerin üzerine yürümeye, bu haksızlığa son vermeye ve Galeta'yı kurtarmaya karar verdiler. Galeta ise şeker kavanozunun huzuruna çıkmıştı. Şeker kavanozu şekeri dünyanın merkezi kabul eden gattar bir hükümdardı. Perişan haldeki Galeta'yı biraz süzdükten sonra: ''Seni küstah galeta! Bu ne cürret kendini bizden biri sayıp da deliğinden çıkarsın?''
Pastalar gülüştüler. Galeta ise kafasını zor dik tutuyordu ''Lütfen hazretleri acıyın bana. Bir daha böyle bir hata asla yapmayacağım.'' Kavanoz sırıtarak :'' Tabi ki yapmayacaksın. Galeta'yı on dakika mikrodalgaya mahkum ediyorum.'' diye haykırdı. Galeta korkuyla ağlamaya başladı. Çünkü bu resmen ölüm demekti. Koluna iki ekler girdi ve onu sürüklemeye başladılar. Galeta biraz direnmeye çalışsa da boşunaydı. Bazı şekerli yiyecekler Galeta'nın yanmasını izlemek için mikrodalganın önünde toplandılar.Galeta çığlık çığlığa kendini mikrodalganın içinde buldu. Tam çalıştırılacağı sırada bir gürültü koptu. Simitler ellerinde silahlarla baskına gelmişlerdi. Aniden ortalık savaş alanına döndü. Bu kargaşanın ortasında mikrodalga da çalışmaya başladı. Galeta acı içinde bağırıyor, dışarıda ise savaş devam ediyordu. Takviye gelen şeker ordusu simitlere arkadan saldırdı. Simitler de cesurca karşı koymaya çalışıyorlardı. Ardından ekmeklerin de yardımıyla orduyu geri püskürttüler. Simitler son susamına kadar mücadele ettiler ve sonunda başardılar. Kazanmışlardı. Fakat  sevinç değil hüzün kaplamıştı. Çünkü yerde yatan ölüleri ve mikrodalgada yanan Galeta'yı fark ettiler. Manzara çok korkunçtu. Unlu mamullerin bazıları gözyaşlarına boğuldu. Galeta'nın bedeni hep taze kalması için jelatinle mumyalandı. Şeker kavanozu ise suçlarından dolayı dolaba kapatıldı. Bu şekerliler için de şekersizler için de büyük bir ders olmuştu. İlk defa bütün yiyecekler el ele verip yaraları sarıp yas tuttular ve
bütün yiyecekler için özgürlük ilan edildi.Galeta ise belki bu savaşta can vermişti ama gökyüzündeki büyük sofradan pastaneyi izliyordu.Artık o da huzuruna kavuşabilirdi.
     Böylece yepyeni bir düzen kuruldu. Bütün yiyecekler eşit ve özgür bir şekilde ömür boyu yaşadılar. Arkalarından gelen nesillere de hep Galeta'nın ve savaşın hikayesini anlattılar. Fakat yiyecekler doğası gereği aldıkları dersleri unuturlardı. Tarih tekerrür edecekti.
                                                                               Son

Faraş Bikkak'a Karşı

                                                  Faraş Bikkak' a Karşı
Dambıl hayatı top oynamakla geçmiş bir köylü çocuğuydu. Tüm köy onu sever, gözü gibi korurdu. Ama Dambıl'ın başı dertten eksik olmazdı. Bunun en büyük sebebi ise memenetsiz kız kardeşi Faraş ve sivri aklıydı.
Birgün yine Faraş'la Dambıl ekmek almak üzere dışarı çıktılar. Yol çok uzun ve güneşiin tam tepede olduğu bir zaman olduğu için Faraş mızmızlık ediyordu. Dambıl ise hayatından memnun yoluna devam ediyor kardeşinin ekşimiş yüzünü göz ardı ediyordu. Fakat az ilerideki sokaktan bir köpek çıkınca onunda neşesi kaçtı. Çünkü bu sıradan bi köpek değildi, o Bikkak'dı. Bikkak köyde girmedik kümes bırakmaz, bütün tavuklara tecavüz eder, yeni diklen çiçekleri ezer, insanlara da deli gibi saldırırdı. Korkan Faraş hemen abisine sarıldı. İkisi de dona kalmıştı.Faraş aklına gelen tüm duaları okuyordu. Köpek yavaş ve sinsi irr şekilde onlara yaklaştı. Gözlerinden adeta hainlik akıyordu. Ama oradaki en hain kişi o değildi. Faraş korkusundan dayanamyıp abisini harcamaya karak verdi ve : ''Bismillahirahmanirahim, sorry abi''diyerek abisine çerme taktı. Ardından koşarak uzaklaşmaya başladı. Deli gibi korkmuştu. Hala olup bitinenin farkına varamamıştı bile. Koşarken bir an arkasına baktığında ise sessizce parçalanan abisini gördü. Abisi korkudan bayılmış, köpeğin mezesi olmuştu. Faraş deli danalar gibi eve girdi. Annesi : ''Abin nerde ekmek aldınız mı ?'' Faraş çok heyecanlıydı. ''Aldık anne abimde geliyor şimdi. '' Faraş kendini çok suçlu hissediyordu. Hemen gidip namaz kılmaya başladı.Sıkıldığı yerlerde duaları atlıyor. Dizleri ağrıyınca da bağdaş kuruyordu. Fakat çok uumursamıyordu zaten abdest de almamıştı. Annesi odaya girdi.Faraş annesinin ona hesap soracağını bildiği için hemen kelimeyi şaadet getirerek dışarı koştu.Hemen abisinin yanına gitmesi gerekiyordu. Ama köpeğe de tek başına karşı çıkabilmek için bişeye ihtiyacı vardı.Annesinin kırbacını alarak yola çıktı. Fakat sokağa vardığında korkunç bir manzara onu bekliyordu.Abisi resmen hoşaf olmuştu. Faraş ''Eşşedühenna geber inşallah amına koduğummmmenffbfxbxb'' diye bağırarak aklınca büyü yapmaya çalıştı. Bikkak bu abuk seslerden ürküp arabanın arkasına doğru çekildi. Bu fırsattan istifade Faraş da abisine yardıma koştu. Fakat abisi çoktan gebermişti. Cesedin üzerine kapanıp ağlamaya başladı.Ama cesetten sesler geliyordu . ''Çın ,şun'' Faraş bi an ellirinin şafalı olduğunu düşündü. Sonradan anladı ki madani paralardan ses geliyormuş. Abisinin cebinden ekmek parasını aldı ve bi koşu gidip zekat verdi. Döndüğünde cinleri tepesindeydi. Çünkü Bikkak yine cesede üşüşmüştü. Faraş kırbacını şaklatarak :''Orucumu bozdum ulaaann!yeminimin topuğuna sıktım ,Şimdi de kurban kesecem.'' Hızla köpeğin üzerine saldırdı.Köpek vıyaklayak iki üç darbe aldı. Ardından ''Şimdi ağzına sıçtım senin. ''. Faraş sinir krizi geçirdi ve ''Amına koyiyim Bikkak konuştu. Anasının ciğeri. Fesupanallah... cix...'' Heyecan yapan Faraş hızlı kırbaç darbeleryle Bikkak'ı parçalara ayırdı. Artık terör bitmişti. Bikkak'ın başı ezilmişti.Faraş kendinden emin bi tavırla dizlerinin üstüne çöktü ve ufka baktı . ''Ben galiba yatırım.'' Uzaktan annesinin sesi geldi. ''Faraaaaaaşşş kıızzz!! Abini de al gel, yemek yicez. '' Faraş ayağa kalkıp hacca gitti.Orda da Allah belasını verdi
                                                                         Son

Köhnestan

                                                         Köhnestan
Köhnestan, Göreme köyünün en zengin ailesinin tek kızıydı. Annesiyle babası Köhnestan'ı çok sever, el üstünde tutarlardı.
Köhnestan her zaman olduğu gibi akşamüstü yürüyüşü yapıyordu. Az ilerde ip atlayan köyün kızlarını gördü. Yanlarına doğru yaklaştıkça ortam sessizleşiyor, enerjisi düşüyordu.Köhnestan yanlarına vardığında dönen ip artık durmuştu.'' Ne duruyonuz lan? Pis, köhne ,fakirler!'' Kızlardan ses çıkmadı. Hepsi Köhnestan'dan korkuyorlardı.İp çaresiz dönmeye başladı. Kızlardan en alımlısı Vildan ipe girip ceylan gibi sekmeye başladı. Ardından canı sıkıldı ve o da ip atlamak için davrandı. Ama daha ikinci atlayışında ip eteğine takıldı.Eteği kafasına geçen Köhnestan küplere bindi. ''Amını siktiğimin fakirleri, siz bir işi düzgün yapamaz mısınız ?'' Kızlardan Şerife: ''Ama Köhnestan biz bişey yapmadık, sen atlayamıyorsun.'' Sinirler iyice gerildi. ''Köhnestan Hazretleri bi kere ve ben çok iyi ip atlarım'' Kızlar kıs kıs güldüler. Ama bu Köhnestan'ın daha da sinirini bozdu. Şerife'i saçından tutup yere yatırdı.'' Şerife!!! Bu ne cürret?'' Ardından korku dolu bakışlar eşliğinde evinin yolunu tuttu. Hızlı hızlı yürüyor bir yandan da köydeki kızların onu neden sevmediğini düşünüyordu. Ama ne olursa olsun bunun intikamını almalıydı. Eve varan Köhnestan ilk iş bacaklarını aldı. Çünkü eteği açılında nasıl bir maymun olduğu ortaya çıkmıştı. İşini bitirince salona gitti. Denyo babası : ''Kızım bu ne hal sikildin mi? ''İç geçirirek ''Hayır'' Mal babası:'' Peki nen var guzum?'' Köhnestan babasına daha fazla katlanamadı ve yanıbaşında duran ütüyü fırlattı. Aslında Köhnestan'ı biraz da böyle yapan kötü geçen çocukluğu, zeka özürlü babası ve seks işçisi annesiydi.Kafasını yine ipe gitti. Köhnestan bunun intikamını almalıydı. Bütün gece odasında ip atladı. Ertesi gün tekrar aynı sokağa gitti. Kızlar hala ip atlıyorlardı. Köhnestan'ın görünce herkesin neşesi kaçtı. Köhnestan ''Kraliçeniz geri döndü.'' diye bağırdı. Kızlarda yapmacıkca ''heyyy'' diye bağrıştılar. Kızlar Köhnestan'dan çok korkuyorlardı. Köhnestan evde annesini babasını hırpalıyor, kedilerin kuyruğunu kesiyordu.Bütün gece ip atlayan Köhnestan hayatının dönüm noktasına gelmişti. Bütün hevesiyle ipe koşturdu.Kızlar saymaya başladılar. 1... Köhnestan takılmıştı. Sinirle kenarı çekildi. Ardından ipe Vildan girdi. İp deli gibi dönüyordu.1.2.3.4....89 Kızlar hunharca coştular. Köhnestan dayanamadı ve o da ipe girdi. Ama yine bir de yandı. Üstüne üstlük Vildan'ın atlamasını da bölmüştü. Yargılayan gözler eşliğinde ipten geri çıktı. Vildan ve Şerife ikisi birden ipe girip atlamaya başladılar. Kızlar zevkten ölüüyorlardı. Bu gülüşmeler Köhnestan'ın canına tak etti. Ne olduysa da o an oldu. Köhnestan südyeninden çıkardığı çakıyı Vildan'ın bacağına sapladı.Kız çığlıklar içinde yere yığıldı. Kızlar şok halinde evlerine koştu. Köhnestan 'da hala şoktaydı. Daha önce kötü şeyler yapmıştı ama kimseyi bıçaklamamıştı. Vildan ceylan gibi seke seke evine gidiyordu. Zarifliğini çekemeyen Köhnestan diğer bacağına da sapladı. İyice aklını kaybetmişti.Kendinden geçip kızın üstüne çıktı ve rastgele bıçağı sokup çıkarmaya başladı. Yüzü gözü kan içinde kalmıştı. Öldürdüğünü anlayınca dehşet içine düştü.Cesedi çalılara attı. Hemen üste çıkcak bişey bulmalıydı. Çakının üstüne oturdu.Saçını başını yoldu. At bokuna zıpladı. Koşarak köyün LC Waikiki vitrininden geçti.Yeteri kadar hırpalandıktan sonra kendini yırtarak ailesinin yanına gitti. Telaşa kızlarını sarmalayan aile hemen ne olduğunu sordular. Köhnestan :''  Anne köydeki kızlar biz çok zenginiz diye önümü kesip para istedi. Vermeyince de bıçakladılar beni ben de bir tanesini hafifçe yaraladım sanırım.'' Aile şoka girmişti.Hemen bunun sorumlusunu aramak için evden çıkacaklardı ki çoktan aileler polisle birlikte evin kapısına gelmişlerdi. Aileler gürültüyle birbirlerini suçlayıp bağrışıyorlardı.Köhnestan tehditkar gözlerle kızlara bakıyor korkutmaya çalışıyordu. Polis aileleri  yatıştırdı. Köhnestan'a konuşması için söz hakkı verdi. Sessizlik sağlandı ve herkes Köhnestan'ın ağzından çıkacak bir heceyi beklemeye başladı. ''Ben masumum ,bu kızlar bana saldırdı.'' Herkes hep bir ağızdan itiraz ettiler. Ama herşey boşunaydı. Köhnestan'ın babası emniyet müdürüydü. Polisler bütün kızlara kelepçe taktı.Kızlardan en cesuru şerifenin aklına bir fikir geldi. Tam arabaya bindirilcekken''Senin anan orospu, bacakların çok kıllı ve ip atlayamıyorsun.''Köhnestan bir anda kafayı yedi. Sinirden   geberecekti.''Bu ne cürret Şerife ?'' diyerek polisin silahına davrandı. Polis hemen Köhnestan'ı etkisiz hale getirdi. Herkes bir oh çekti. Kızlar paçayı kurtarmıştı. Köhnestan'sa ıslah evine gidiyordu. Arabaya bindirilmeden önce Annesi ''Nedeeen? Köhnestan neden?'' diye haykırdı.Köhnestan '' Hepinizin amına koyıyım. ''Köhnestan ıslah evine gitti. Kendini çok kötü hissedyordu. İçinde bir sıkıntı vardı. Osurdu geçti. Kovuşa elinde battaniyesiyle geldi. Kızlar içeride seksek oynuyorlardı. Köhnestan :'' Kraliçeniz geldi. ''
                                                                 SON

 

Asena Ormanda PART 2

......Part2....Adam Asena'nın gergin olduğunu gördü ve rahatlatmak için : '' Adın ne senin bakalım?'' Asena gerçek ismini söylemek istemiyordu.Tedirgindi. Hemen bir isim uyduracaktı. Beyni yine error verdi. '' Yerim seni, aşkım'' Asena bir anda söylediklerinin farkına varıp daha da boğazını sıkmaya başladı. Adam şaşkın gözlerle Asena'ya bakarak ''Ben Tolga'' ve ekledi '' Öyle nefes almak zor olmuyor mu ?'' Asena '' Evet haklısın, bu arada ben de Alev. '' Asena kafasına dolalı makarnayı kucağına aldı. Muhabbet muhabbeti açtı. Asena'nın dili de korkusu da çözüldü. Bu arada evini de tarif etmiş, okulundan arkadaşlarından bahsetmişti. Tolga'da ona hayatını anlatmıştı.  Asena artık rahatlamıştı.Ama bu rahatlama uzun sürmeyecekti. Tolga Asena'ya gülümseyerek:' Yalamak ister misin ?' Asena şoka girdi. Ne yapacağını şaşırıp deniz makarnasının ucunu ısırdı.Asena'dan cevap alamaayınca omzuna dokunarak sorusunu yineledi. Asena:'' Tamam ama korkuyorum.'' .''Neyden korkuyorsun ?'' Asena ''Ya hamile kalırsam.''Asena cümlesini bitirir bitirmez Tolga'nın elindeki dondurmayı fark etti. Asena utanç halinde panik oldu. Anice dondurmayı alıp paketini parçaladı ve hepsini ağzına soktu. Bir anda garip bir sessizlik olmuştu. Tolga anlamıştı. Bi kaç dakika böyle geçti ,sonra sessizliği bozan Tolga oldu :''Nasıl hamile kalındığını biliyor musun ?''. ''Neden sordun? Tolga: ''Hiiiç. '' Ortam iyice garipleşmişti. Asena heyecanlanınca angut şeyler dediği için pek fazla konuşmak istemiyordu. Şimdi ise başka bi sorunu vardı. Geçen gece uykusunda donuna sinek girmişti. Çok kaşınıyordu. Dayanamayan Asena fermuarından elini soktu. Tolga hatır hatır sesleri duyup dönünce Asena'yı gördü. Biraz utandı ama daha çok heyecanlanmıştı. Asena Tolga'nın gördüğünü fark edince hemen elini çekti. Dikkati başka yöne çekmek için bi konu açmalıydı.Düşündü;Futbol...Lig...Krampon...Yol...Araba...Tekerlek... ve ''Şu vites kollarını da ne güzel yapıyorlar ya.'' Tolga güldü ve Asena 'nın elini alıp vites koluna götürdü.Eli hala ellinin üzerinde bi yandan vites değiştiriyordu. Asena çok heyecanlanmıştı.Öyle ki nefes nefese kalmıştı. Bişey söylemesine gerek kalmadan sessizlik bozuldu. Tolga :'' Bi kenara çekiyim. Çişim geldi.'' Araba durdu ve Tolga indi. Ormana gelmişlerdi. Asena nerdeyse altına sıçacaktı. Çünkü evine giderken ormandan geçilmezdi.Tolga işini görmüş arabaya dönüyordu. Arabaya biner binmez Asena '' Annemleri senin telefonundan arayabilir miyim? Beni alsınlar '' diyecekti ama o an beyni ciddi bir error verdi ve '' Şehvetimi dudaklarımdan emer misin ? Beni en çok korktuğum yerden öp yada istediğini yap. Çünkü bedenim bu gece senin.'' Asena korkudan altına sıçtı. Neden böyle bişey demişti. Tolga Asena'nın dudaklarına yapıştı. Yavaşça yanağına ilerleyerek kulağına : ''Yalamak ister misin ? '' Asena kendini geri çekerek ''Hayır, istemiyorum lütfen annemleri ara bi an heyecandan öyle konuştum.'' Asena sabahtan beri ilk defa adam akıllı istediği gibi konuşmuştu. Ama ateş bacayı sarmıştı. Tolga kendinden geçerek Asena'nın açık bıraktığı  fermuardan elini sokup ''Bakalım buraya ne saklamışsın? '' Asena korkuyla çığlık attı. Bir anda kalbi ağzına gelmişti. Bir anlık cesaretle Tolga'nın testisine tekme atıp kapıyı açıp dışarı fırladı.Tolga acıyla ''ahhhhh'' diye inledi ve o da kendini domalık biçimde arabanın dışına atarak''Seni yakalarsam ölene kadar sikicem,amına koduğumun.''diye bağırdı.
Asena dehşet içinde ormanın derinlerine doğru koşuyordu.Ne yapacağını, nereye gideceğini bilmiyordu.Bir anda bişey aklına geldi. Deniz makarnasını arabada unutmuştu. Asena aniden durup aksi yönde geri koşmaya başladı. Geri koşarken birden bi ağacın arkasına saklanan Tolga onu kolundan yakaladı. Tolga ''Alevviimm, yalayarak söndürücem seni '' diyerek diliyle çirkin haraketler yaptı. Asena ise deniz makarnasını alıp evine gitmek istiyordu. Bunu Tolga'ya da söyledi. Ama Tolga dediğini yaptı. Asena'yı ağacın altında ölene kadar sikti. Asena tam can verecekken bi mucize oldu. Tolga yığılıp kalp krizi geçirdi.Asena sürüne sürüne yola kadar gitti. Asena'yı yoldan geçenlerden biri arabasına aldı ve hastaneye götürdü. Asena o gün nasıl hamile kalıncağını öğrenmiş oldu. Birkaç gün sonra hastaneden çıkıp ormana yarım kalan hesabını bitirmek için dönecekti. Ormana dönen Asena arabadan deniz makarnasını alıp huzurlu yaşamına döndü. Gayrimeşru çocuğunu doğurup okulu bırakan Asena depresyona girdi. Çocuğunun ismini Tolga koyup götüne deniz makarnası sokarak intihar etti.      Part 1 için
                                                                         Son
                                                                     

Asena Orman'da PART 1

                                                               Asena Ormanda
Asena orta halli bir ailenin ortanca kızıydı.Liseye giden Asena derslerinde başarılı, çevresinde sevilen, iyi bir öğrenciydi.
Asena yine bir dersane çıkışı durağa doğru yürüyordu. Elini cebine attı, sadece bir iki madeni para vardı. Akşam olmaya başlamıştı bir an önce eve gitmek istiyordu çünkü insanların onu gece dışarda dolaşan bir kız olarak görmelerini istemezdi. Asena yoluna devam ederken plaj malzemeleri satan bir dükkanın önünde durdu. Vitrindeki deniz makarnalarından birini çok beğenmişti. İçeri girip hemen aldı ve yoluna devam etti. Durağa varan Asena birden birşeyi farketti. Son parasıyla deniiz makarnası almıştı. Sinirden deniz makarnasını boynuna dolayıp sıkmaya bi yandan da ''Ihhhhh, yeterr! '' diye bağırmaya başladı.
On beş yirmi dakika sonra yorulan Asena kendini hırpalamayı bırakıp kıçını sert kaldırımlara bıraktı. Saat iyice geç olmaya başlamıştı. Koyulaşan geceyle birlikte durakta iki kişi kalmıştı. Başbaşa kaldığı dilenci kılıklı adam ona öylece bakıyordu. Adam yavaşça Asena'nın yanına yaklaşıp:'' Bir yavru ister misin? '' Asena korkudan dona kalmıştı.Ne yapması gerektiğini bilemiyordu.Asena cevap vermeyince adam devam etti.''İstersen bir okşa hoşuna giderse alırsın.Tüylü tüylü.''Asena'nın korkudan beyni uçmuştu. ''Büyüyünce iki katına çıkar ama; yerin varsa al. Senden para da almıycam bak. Gece gece kimseyi bulamam. '' Asena dayanamadı ve elindeki deniz makarnasıyla adamın üstüne saldırdı. Deniz makarnasını deli gibi sallıyordu. Adam aldığı darbeler karşısında '' Napıyorsun salak kız !'' diye bağırdı. Deniz makarnasını eliyle tuttu ve kaldırımdaki sepeti almak için eğildi.Sepette yavru kediler vardı. Asena korkudan adamın yavru kedi verdiğini anlamamıştı.Durumu fark eden Asena '' Çok özür dilerim'' diye atıldı. Adam sepetini alıp hiddetle yürüyüp gözden kayboldu. Asena artık durakta yalnız kalmıştı. Üşümüştü,korkuyordu. Artık araba da çok geçmiyordu. İçini bir çaresizik kaplayan Asena'nın aklına telefonu olduğu geldi. Fakat telefonu çekmiyordu. Tam kendine geceyi geçirecek bi kaldırım köşesi ararken durağa bir araba yanaştı. İçinde Otuzlu yaşlarda ,kaba saba, pembe gözlüklü bi adam vardı. Adam unicorn hırsızına benziyordu. Pencereyi açıp Asena'ya seslendi. ''Fıstık, gel bırakayım seni '' Asena yine dona kalmıştı, bi karar vermeliydi. Geceyi burda geçiremezdi. Asena :'' Tamam bebeğim '' diye cevap verdi. Korktuğu zaman saçmalar, ağzından ne çıktığına hakim olamazdı. Neden böyle salak bişey dedi diye kendine kızarken bi yandan arabaya bindi. Hemen makarnayla boğazını sıkıp kendini cezalandırmaya başladı. .....  devam edecek

Asena Ormanda Part 2

Sevim'in Geceleri

                                                           Sevim'in Geceleri

     Sevim on beş yaşında, güzel, akıllı bir kızdı. Ailesiyle birlikte mezarlığın ortasında küçük bir evde yaşıyorlardı.Sevim'in bir de çok sevdiği kız kardeşi Gülce vardı. Annesi, babası ve kız kardeşiyle birlikte mutlu mesut geçiniyorlardı.
       Sevim her zaman olduğu gibi okuldan eve geldi. Yanında arkadaşı Hamza ile birlikte gelmişti. Evde kimse olmadığından faydalanan Sevim ve Hamza kudurmaya karar verdi. Sevim : ''Ekmek yiyek mi?''. Hamza bu teklifi reddetemedi.Beraber yatakta zıplayarak ekmek yediler. Ekmekleri bittikten sonra yorulan ve kakası gelen Sevim : ''Mezarlara sıçak mı?''.Hamza bu teklifi de reddetemedi. Birlikte mezarlara sıçtıktan sonra Sevim arkadaşı Hamza'yı yola kadar geçirdi. Ardından eve gelip ütü yaptı. Ailecek normal bi akşam geçirdikten sonra herkes yataklarına dağıldı.
Fakat Sevim rahat uyuyamıyordu. İçinde bi huzursuzluk vardı. Sevim küçük bi fısıltı duydu. ''Mezarıma sıçtın cenabet kız! '' Sevim gözlerini açtı, karşısında bi yatır vardı. Sevim altına sıçtı. Yatır onu kaldırıp duvardan duvara çarptı.Odadaki abajürleri kırıldıktan sonra Sevim'i yatağa çarpıp gözden kayboldu. Ama yatır evden çıkmamıştı. Sabah erkenden uyunan ev halkı korkunç manzara karşısında şok oldu. Evin babası çarpılmış bir biçimde küvette yatıyordu. Sevim annesine gece gördüğü yatırı söylemek istiyordu ama annesi 188'i arayıp işe gitti. Sevim de bütün gün evde balkon yıkadı. Böylece bir günü daha devirip akşamı ettiler. Sevim korkarak da olsa yatağına girdi ve uykuya daldı. Ama Sevim yine rahat uyuyamıyordu. Soğuk bir ürperti yüzüne doğru üfledi. Gözlerini aralayan Sevim'in karşısında bir cin vardı. Sevim altına sıçtı. Cin Sevim'in sıçtığı bokları ağzına doldurdu ve odadaki masa lambasını kafasına geçirdi. Ardından gözden kayboldu.Kardeşi Gülce'nin odasına giden cin kıza tecavüz etmeye başladı. Gülce'nin resmen aklı uçtu. Sabah olduğunda Sevim ve annesi Gülce'nin odasına gittiler. Gülce sikilmiş, hamile ve gerizekalıydı.Sevim çok korkmuştu. Annesi hemen 112 yi aradı ve ardından işe gitti. Sevim de yapacak bişey bulamayınca halıları çırptı. Ama korkmaya başlamıştı, bu akşam annesiyle konuşmalıydı.Akşam annesi işten döndükten sonra annesiyle taşınmak üzerine bir konuşma yaptılar. Sevim taşınmak istiyordu. Annesi de taşınmak istiyordu. Tartışmadan taşınmama kararı çıktı. Bi nebze korku ve üzüntüleri başından giden anne kız okey oynamaya başladılar.Bi yandanda güzel kahvelerini yudumluyorlardı. Yenileceğini anlayan Sevim taş çalıp jartiyerine sıkıştırıyordu. Bunu fark eden annesi ıstakayı Sevim'in kafasına geçirdi. Beyni sarsılan Sevim acıdan zıbardı ve : ''Ananı sikiyim senin ,orospu !'' diye bağırdı.Annesi sinir krizi geçirdi. Avizeyi söküp Sevim'in sırtına geçirdi ve döve döve odasına kapattı.
Evde uyku vakti yine gelmişti. Ama Sevim yine uyuyamıyordu. Çünkü çok kahve içmişti. Bir de çıkarmayı unuttuğu okey taşları rahatsız etmişti. Ama onun dışında herşey iyiydi. Yarın okulda arkadaşlarına nasıl halı silktiğini anlatmak için uyuması gerekiyordu. Bunu hatırladığı için kendini uykuya verdi. Ama bişeyler yine tersti. Sevim gözlerini açtı, karşısında bi iblis vardı. Sevim altına sıçtı. Artık kıçı altına sıçmaktan pişik olmuştu. İblis Sevim'in kıçını tokatladı. Sevim artık bu tarz şeylere alışmıştı. Ardından iblis birden yok oldu. Derin bi nefes alan Sevim hemen tekrar panikledi. Çünkü iblis annesinin yanına gitmiş olabilirdi. Hemen annesinin odasına gitmesi gerekiyordu ama evdeki tüm lambaları kırmışlardı. T-shirtlerinden birin ateşe verip meşale yapan Sevim aceleyle odaya koştu. Ama çok geç kalmıştı. Annesinin yattığı yerde bi topan bok ve bi mektup vardı. Sevim göz yaşları içinde bokun üstüne kapandı. Ardından mektubu açtı. '' Sevgili kızım, Allah belanı versin. Her şey senin yüzündenmiş. Kaç defa dedim Hamza eve gelmiycek diye. Ayrıca ilet ,annesi elek olmuş bi orospudur. Bu arada işyerimi ara yarın gelemiyeceğimi haber ver.Bye ;)'' Sevim ailesinden son üyeyi de kaybetmişti. Bütün gece hıçkırıklarla ağladı. Sabah oldu annesinin iş yerini aradı ve okula gidip herkese nasıl halı silktiğini anlattı.
                                                                    Son